Η Ιταλία, ως παγκόσμιος προορισμός, έχει καταφέρει να μείνει συνυφασμένη με τη δήλωση της La dolce vita, προσφέροντας μία μοναδική σύνθεση ιστορίας, τέχνης και γαστρονομίας. Η δομή αυτή της ζωής δεν είναι απλώς θέμα κατανάλωσης, αλλά μία πολιτιστική αρτίστικη αναζήτηση που αντανακλά τις προτιμήσεις και τις αξίες ενός λαού της Μεσογείου. Η επαφή με τον ιταλικό πολιτισμό αποκαλύπτει την ευαισθησία και την τολμηρότητα που απαιτεί η ανθρώπινη έκφραση και δημιουργικότητα. Αυτές οι αξίες δε διαφέρουν πολύ από αυτές της ελληνικής κληρονομιάς, ανοίγοντας το δρόμο για την εξερεύνηση των κοινών στοιχείων που ενώνουν δύο εθνότητες με ισχυρούς δεσμούς στο πολιτιστικό γίγνεσθαι της Μεσογείου.
Ακριβώς σε αυτήν την παράδοση πρέπει να στραφούμε και να προβάλλουμε τις δικές μας προφορικές ιστορίες και καλλιτεχνικές δημιουργίες. Η Ελλάδα, με την πολυπολιτισμικότητά της, έχει τη δύναμη να προταθεί ως καλλιτεχνικός προορισμός που τονίζει όχι μόνο τη διαχρονικότητα της τέχνης, αλλά και την σημασία της αίθουσας διάδρασης που οι επισκέπτες αποζητούν. Με τη βελτίωση των πολιτιστικών υποδομών και τη συνεργασία με χώρες όπως η Ιταλία, οι δυνατότητες για την προώθηση της πολιτιστικής κληρονομιάς είναι αναρίθμητες. Εν τέλει, η ανάδειξη της ελληνικής τέχνης μέσα από σύγχρονες προοπτικές είναι το κλειδί για την εδραίωση της ύπαρξής μας στη διεθνή πολιτιστική σκηνή.