Η τρέχουσα πολιτική κατάσταση με τη γείτονα χώρα είναι χαρακτηριστική μιας πελώριας και περίπλοκης γεωπολιτικής σκακιέρας. Μολονότι οι δημόσιες τοποθετήσεις συχνά φιλοτεχνούν μια εικόνα ειρηνικής συνεργασίας, πίσω από αυτές τις δηλώσεις κρύβονται μυστικά συμφέροντα και επίμονες διεκδικήσεις. Οι διαρκείς προκλήσεις σχετικά με την εδαφική μας ακεραιότητα, καθώς και οι διεκδικήσεις που εγείρει η γειτονική συνεργασία, σφυρηλατούν έναν μη ένοπλο πόλεμο, με ολοένα και περισσότερες εντάσεις στο προσκήνιο. Η προσπάθεια να διαπραγματευτούμε μόνο τη χάραξη της ΑΟΖ με την Τουρκία, χωρίς να αναγνωρίσουμε τις υπόλοιπες διαφορές, είναι μια στρατηγική που δεν ανταγωνίζεται μόνο τις στρατηγικές μας επιλογές αλλά βάζει και σε κίνδυνο τα συμφέροντα της χώρας μας.
Αυτή η κατάσταση απαιτεί έναν συντονισμένο και ώριμο διάλογο με την διεθνή κοινότητα προκειμένου να διασφαλίσουμε τα εθνικά μας συμφέροντα και να επιβεβαιώσουμε την ισχυρή θέση μας στο διεθνές σύστημα. Χρειαζόμαστε μια σαφή στρατηγική που να περιλαμβάνει συνεργασίες σε περιφερειακό επίπεδο, αλλά και μια ενιαία front γραμμή που να μπορεί να αποτρέψει οποιαδήποτε επιθετικότητα. Η πρόσφατη ένταση στον διάλογο για τα θέματα θαλάσσιας δικαιοσύνης αναδεικνύει την ανάγκη για μια καλύτερη προετοιμασία και στρατηγικό σχεδιασμό, που θα μπορεί να φέρει το επιθυμητό αποτέλεσμα για μια μακροχρόνια και διαρκή ειρηνική συνύπαρξη.