Η πρόσφατη ανακοίνωση για την πραγματοποίηση πανδημοσιοϋπαλληλικής απεργίας, με κύριο αίτημα την επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού στο Δημόσιο, φέρνει στο προσκήνιο την ανάγκη ριζικών μεταρρυθμίσεων στην ελληνική δημόσια διοίκηση. Ειδικότερα, το απαιτητικό οικονομικό περιβάλλον της χώρας, που προήλθε από την πολύχρονη οικονομική κρίση, ενισχύει την πίεση προς την κυβέρνηση να επαναξιολογήσει τις δαπάνες του Δημοσίου και ταυτόχρονα να διασφαλίσει τη βιωσιμότητα των δημόσιων υπηρεσιών. Η επαναφορά αναχρονιστικών μισθολογικών δομών, όπως οι 13οι και 14οι μισθοί, θα είναι δύσκολο επίτευγμα και θα μπορούσε επιπλέον να επιβαρύνει οικονομικά τη χώρα, η οποία ήδη αναζητά τρόπους για να προχωρήσει σε αποκρατικοποιήσεις και περιορισμό των δημοσιών δαπανών.
Οπωσδήποτε, οι δημόσιοι υπάλληλοι πρέπει να αντιμετωπίζονται με σεβασμό και δίκαια, ειδικά μετά την αβεβαιότητα που έχει προκληθεί από τις πολλές μεταρρυθμίσεις και τα μέτρα λιτότητας. Ωστόσο, η στρατηγική ανάπτυξης της δημόσιας διοίκησης οφείλει να επικεντρωθεί περισσότερο στην αύξηση της αποδοτικότητας και της ποιότητας των παρεχόμενων υπηρεσιών, παρά σε μισθολογικές αυξήσεις που δεν συνάδουν με την υπάρχουσα οικονομική κατάσταση. Στην πραγματικότητα, η πλέον βιώσιμη προσέγγιση ίσως είναι η βελτίωση των διαδικασιών και η ενίσχυση της αξιοκρατίας για την προσέλκυση ικανών στελεχών, συμβάλλοντας έτσι στην ανάπτυξη και στην κοινωνική ευημερία.