Η πρόσφατη αναφορά για τη διασταύρωση του κόσμου του ποδοσφαίρου και της οινοφιλίας έρχεται να αναδείξει μια νέα διάσταση στην εικόνα που έχουμε για διάσημες προσωπικότητες του αθλητισμού. Ο Ζοσέ Μουρίνιο, γνωστός για τη στρατηγική του σκέψη και την έντονη προσωπικότητά του στα γήπεδα, φαίνεται πως έχει βρει ένα πάθος και εκτός των γηπέδων, αυτό του καλού κρασιού. Ένα χαρακτηριστικό που αποδεικνύει την ανθρώπινη διάσταση του προπονητή, που είναι συχνά αντικείμενο κριτικής και επιβλητικών προσδοκιών από τους φιλάθλους και τα ΜΜΕ.
Η συζήτηση γύρω από την αλληλεπίδραση του ποδοσφαίρου με τον κόσμο του κρασιού δεν πρέπει να είναι απλώς μια αφορμή για αστεία ή επιφανειακές παρατηρήσεις. Αντίθετα, αποκαλύπτει την ανάγκη των αθλητών και των προσωπικοτήτων του αθλητισμού να εκφράσουν την προσωπικότητά τους και τα ενδιαφέροντά τους πέρα από τα χαρακτηριστικά τους ως αθλητές. Συχνά, οι προσωπικότητες στον χώρο του αθλητισμού δεν απολαμβάνουν την ανθρώπινη διάσταση τους, η οποία είναι εντελώς αποκομμένη από την αθλητική τους ιδιότητα, και τέτοιες εξελίξεις μπορούν να συμβάλουν στη διαφοροποίηση και στον εμπλουτισμό της δημόσιας εικόνας τους.