Η πρόσφατη ανακοίνωση του Γάλλου προεδρεύοντος Μακρόν για την αύξηση των εισιτηρίων στο Μουσείο του Λούβρου για μη Ευρωπαίους επισκέπτες ενέχει έναν σημαντικό συμβολισμό σε σχέση με την κουλτούρα της κατανάλωσης και την αξία της πολιτιστικής κληρονομιάς. Η κίνηση αυτή έρχεται σε μια εποχή όπου οι πολιτιστικές προτάσεις και οι παραδόσεις βρίσκονται υπό συνεχή πίεση από τις γρήγορες αλλαγές της εποχής μας, مما τους ζητά να βρουν νέο νόημα και αξία σε έναν κόσμο που καμιά φορά φαίνεται να υποτιμά την ιστορική τους σημασία.
Αν και η αύξηση των τιμών μπορεί να θεωρηθεί ως ένα μέτρο χρηματοδότησης των πολιτιστικών θεσμών, αναδεικνύει την ανάγκη να προστατεύσουμε και να τιμήσουμε αρχές και αξίες που τοποθετούν τον πολιτισμό στον πυρήνα της κοινωνικής μας ταυτότητας. Στην Ελλάδα, στις σύγχρονες προκλήσεις που αντιμετωπίζουμε, είναι επιτακτική ανάγκη να θυμόμαστε ότι η διατήρηση και η προβολή της πολιτιστικής μας κληρονομιάς δεν είναι μόνο ευθύνη των κρατικών πολιτιστικών φορέων αλλά και της κοινωνίας των πολιτών. Αυτή η αλληλεγγύη προς την παράδοση μπορεί όχι μόνο να θωρακίσει την πολιτιστική μας ταυτότητα αλλά και να χρησιμεύσει ως παράδειγμα και για άλλες χώρες που αναζητούν τον δρόμο τους μέσα στη ψηφιακή εποχή.