Η ανακοίνωση του πρωθυπουργού Έντι Ράμα για την ίδρυση ενός κυρίαρχου μουσουλμανικού κράτους του Τάγματος των Μπεκτασήδων στα Τίρανα, ένα σχέδιο που απηχεί το Βατικανό, είναι σίγουρα μια τολμηρή κίνηση. Αυτή η πρωτοβουλία δεν προσπαθεί μόνο να διαφυλάξει τη θρησκευτική ανεκτικότητα στη χώρα αλλά και να διαμορφώσει ένα νέο μοντέλο συνύπαρξης μεταξύ των διαφόρων θρησκευτικών κοινοτήτων. Στην εποχή μας, που οι συγκρούσεις συχνά προκαλούνται από θρησκευτικές διαφορές, η Αλβανία με αυτήν την κίνηση επιδιώκει να γίνει παράδειγμα για άλλες χώρες που αντιμετωπίζουν παρόμοια προβλήματα.
Αναμφίβολα, η ίδρυση ενός κράτους που προάγει τις αξίες της θρησκευτικής ανεκτικότητας και του διαθρησκειακού διαλόγου θα μπορούσε να αποτελεί μια αντίβαρη απέναντι σε ακραίες θέσεις και θεωρίες. Ωστόσο, ταυτόχρονα εγείρει ερωτήματα σχετικά με την εφαρμογή αυτού του μοντέλου στην πράξη. Πώς θα διασφαλιστεί ότι η κυβέρνηση θα τηρήσει πράγματι τις αρχές της ανεκτικότητας; Ποια θα είναι η αντίδραση των άλλων θρησκευτικών κοινοτήτων; Η πρόθεση είναι καλή, αλλά η πραγματικότητα ίσως είναι πιο πολύπλοκη. Είναι φανερό ότι σε αυτή την προσπάθεια απαιτούνται διπλωματικές και κοινωνικές στρατηγικές που θα στηρίξουν την ευρύτερη αποδοχή αυτής της προοπτικής, ώστε να μην απομονωθεί η πρωτοβουλία αυτή από την κοινωνία και τους πολιτικούς θεσμούς.