Η προφορική παράδοση αποτελεί ένα από τα πιο πολύτιμα στοιχεία της ελληνικής πολιτιστικής κληρονομιάς, συνδέοντας τη σύγχρονη Ελλάδα με τις ρίζες της και την ιστορία της. Τα λαϊκά παραμύθια, που μεταφέρονται από γενιά σε γενιά, διαφυλάσσουν όχι μόνο την γλώσσα μας, αλλά και τις αξίες, τις πεποιθήσεις και την κοσμοθεωρία των προγόνων μας. Με τη συνεχή επαναφορά αυτών των παραδόσεων στην καθημερινότητά μας, μπορεί να αναδυθεί μια αναγνώριση της σημασίας τους στην κατανόηση της ελληνικής ταυτότητας και της συλλογικής μνήμης. Είναι αδήριτη η ανάγκη να ενθαρρύνουμε την εκπαίδευση και την εξοικείωση των νέων με αυτήν την προφορική παράδοση, ώστε να αποφευχθεί η πολιτιστική λήθη και να διατηρηθεί ζωντανή η πολιτισμική μας κληρονομιά.
Πέρα από τα παραμύθια, η προφορική παράδοση ανοίγει τον δρόμο για τη συντήρηση των μύθων και των εκφράσεων που καθόρισαν τη ζωή και τις οντολογικές προσεγγίσεις των Ελλήνων. Η διαρκής αναγέννηση αυτών των διηγήσεων μπορεί να αποτελέσει πηγή έμπνευσης και δημιουργικότητας, προσφέροντας νέες προοπτικές στην τέχνη και τη λογοτεχνία. Κάθε παραμύθι, κάθε μύθος εμπεριέχει σημαντικά διδάγματα και ιδέες που μας προκαλούν να σκεφτούμε και να προβληματιστούμε, διατηρώντας μια ζωντανή γέφυρα με το παρελθόν μας. Γι’ αυτό το λόγο, είναι επιτακτική ανάγκη να υποστηρίξουμε και να προωθήσουμε πρωτοβουλίες που θα εξασφαλίσουν τη συνέχιση αυτής της πολύτιμης παράδοσης.