Η απόδοση τιμής στους 21 αδικοχαμένους φιλάθλους της Θύρας 7, με αφορμή την επέτειο της τραγωδίας του 1981, φέρνει στην επιφάνεια τη διαρκή ανάγκη για μνήμη και σεβασμό. Καθώς αναπολούμε αυτή την τραγική ημέρα, είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι πίσω από τους αριθμούς και τις ημερομηνίες κρύβονται ανθρώπινες ζωές γεμάτες όνειρα και ελπίδες. Η αθλητική κοινότητα οφείλει να συγκρατήσει τη μνήμη αυτών των ατόμων, θύματα της κακής οργάνωσης και της έλλειψης ασφάλειας στα γήπεδα, ώστε να μη επαναληφθούν ποτέ ξανά παρόμοια περιστατικά.Η αθλητική ιστορία της χώρας μας είναι πλούσια σε ένδοξες στιγμές, αλλά και σε πικρές αλήθειες. Το γεγονός ότι αυτά τα συμβάντα συνέβαιναν σε αθλητικά γήπεδα που έπρεπε να είναι χώροι ευχαρίστησης, διασκέδασης και ενότητας, μας υποχρεώνει να αναλογιστούμε τις ευθύνες μας. Είναι απαραίτητο να διασφαλίσουμε ότι όλοι οι φίλαθλοι, ανεξαρτήτως ομάδας ή προτιμήσεων, μπορούν να απολαμβάνουν το πάθος τους για το άθλημα με ασφάλεια. Ο αθλητισμός είναι μια πλατφόρμα που ενώνει και προάγει την αλληλεγγύη, και πρέπει να παραμείνει ένα ασφαλές καταφύγιο μακριά από βία και αντιπαραθέσεις.