Η σύγχρονη κοινωνία βρίσκεται σε διαρκή διαμάχη με την συλλογική της μνήμη και την πολιτιστική της κληρονομιά. Ειδικότερα, στην Ελλάδα, οι αρχαίες παραδόσεις και οι παρακαταθήκες της κλασικής αρχαιότητας δεν είναι απλώς επενδυτικές αξίες αλλά και θεμελιώδη στοιχεία της εθνικής μας ταυτότητας. Τα τελευταία χρόνια, βλέπουμε μια τάση απομόνωσης και διάσπασης αυτών των αξιών, καθώς η μοντέρνα ζωή συχνά παρακάμπτει την σημασία της διατήρησης της κληρονομιάς μας. Σε ένα κόσμο που προοδεύει με ταχύτητα, κινδυνεύουμε να χάσουμε το νήμα που μας συνδέει με το παρελθόν, γεγονός που απαιτεί μια σοβαρή αναθεώρηση του πώς προσεγγίζουμε την πολιτιστική μας κληρονομιά.